WOORDKUNST-DRAMA

press play for more drama

Patricia Kargbo (1998) rondt momenteel de masteropleiding Spel af aan Ritcs Bottelarij in Brussel. Als alles goed gaat mag ze zichzelf straks officieel “meester in de dramatische kunsten” noemen. Alhoewel, Patricia Kargbo is al actrice. En wat voor een. Ze was dit jaar te zien in VITA SIYO MUCHEZO YA WATOTO (Frédérique Lecomte/KVS) en Métisse (Theater Antigone). Patricia Kargbo is zonder twijfel een van de coming lady’s van het Vlaamse theaterlandschap. Patricia’s roots liggen in Sierra Leone. Haar ouders vonden een thuis in Roeselare en sindsdien is Patricia een echte 'Roeselaarse'. Atletiek, Chiro en toneel waren als kind haar favoriete hobby’s. Na vier jaar middelbare school ASO te hebben gevolgd, ging Patricia op zoek naar een nieuwe opleiding. “Ik wou me eerst inschrijven voor de sportschool. Toen ik de opendeurdag bezocht, vertelde een sportleraar iets té enthousiast over de kunsthumaniora in Brugge. Zonder dat hij het zelf misschien in de gaten had, maakte hij me helemaal warm voor de Academie. Ik heb mijn keuze voor de opleiding Woordkunst-Drama dus ook aan die sportleraar te danken.” Eenmaal afgestudeerd aan WKD, waagde Patricia tijdens de jaarlijkse toelatingsproeven haar kans voor verschillende toneelscholen. Ze werd aangenomen bij KASK DRAMA (Gent) en RITCS School of Arts (Brussel). Uiteindelijk koos ze voor RITCS omwille van de stad Brussel en de brutaliteit en eigenheid van de campus Bottelarij. Patricia is momenteel volop bezig met haar master Spel. Daarnaast speelde ze dit jaar mee in de voorstelling VITA SIYO MUCHEZO YA WATOTO van de Brusselse theatermaakster Frédérique Lecomte. Samen met acht andere Belgische acteurs, trok Patricia naar Goma, Oost-Congo. Goma is een grondstofrijk gebied dat al jaren geteisterd wordt door oorlogsgeweld, waarvoor talloze kindsoldaten werden gerekruteerd.

Ineza Kerschkamp is een in Rwanda geboren Belgische jazzzangeres. Ze woont en werkt in Londen. Ineza is een oud-leerling van de opleiding Woordkunst-Drama. Na een tussenstop in het Conservatorium Maastricht, studeerde ze af aan de prestigieuze Trinity Laban Conservatoire Of Music and Dance, afdeling Jazz Vocals. Ineza is een rijzende ster aan het firmament van de internationale jazzscene. Ze maakt haar eigen composities en werkt momenteel aan een nieuwe plaat in Engeland. Naast optreden geeft ze ook zanglessen. Tot haar vijftiende studeerde Ineza Techniek-Wetenschappen. “Maar mijn passie waren muziek en toneelspelen. Ik droomde ervan om musicalactrice te worden. En hoewel die droom langzaam is veranderd, heeft het me wel in de opleiding WKD gebracht.” Academie Kunsthumaniora Brugge heeft haar mede op het pad van de jazz gebracht. “Tijdens de opleiding WKD ontdekte ik de grote jazzmuzikanten. Ik luisterde die periode bijna naar niets anders.” Na haar opleiding in Brugge kwam Ineza terecht in Maastricht. Maar ze hunkerde naar de grootstad. Londen was dan ook de logische volgende stap. “WKD heeft in ieder geval de fundamenten gelegd voor mijn podiumprecense en inleving. Het is als zangeres een groot voordeel om je te kunnen inleven in iemand anders.” Ineza herinnert zich nog levendig hoe een medeleerling tijdens een improvisatie twee tanden verloor. “Gelukkig heeft België een voortreffelijke tandzorgkunde. Romina (de naam van het slachtoffer, nvdr) heeft nu terug een prachtig stralende mond tanden! Zonder onze goede tandartsen zouden improvisaties er voortaan toch anders uitzien.”

press play for more drama

press play for more drama

Manu Van Acker (1999) zit in zijn tweede jaar Radio aan het RITCS School of Arts in Brussel. Hij is zeer actief bij studentenradio XL AIR - Oorverdovende Radio.

“Als eerstejaars sluit je je aan bij een van de vele programma's. In het tweede semester sta je meer op je eigen benen. Je leert het vak door samen te werken met mensen die al meer ervaring hebben, live uit te zenden en daarbij al eens op je bek te gaan.” Woordkunst-Drama leek Manu een logische stap. “In de kleuterklas moest de klas op het einde van de dag kijken naar de show die ik in elkaar had gestoken. En die drang om op een podium te staan is nooit weggegaan.

 

Na Deeltijds Kunstonderwijs in Oostende koos ik vanaf het vierde middelbaar voor WKD. En ik heb er nog geen spijt van gehad.” Op de Academie is Manu’s kijk op de kunstwereld enorm verbreed. “Je kiest niet resoluut voor theater, maar ook voor dans en muziek. Je leert alle facetten kennen en op het einde weet je goed wat je wil en niet wil. Samen met jou wordt onderzocht waar je sterktes en zwaktes liggen.

” Wat hem vooral bijblijft, is het contact met de leerkrachten en medeleerlingen. “En zelfs poetsvrouw Francine bracht ik graag een bezoekje op de gang.” Maar het beste moment was voor Manu de geïntegreerde opdracht in het zesde jaar. “Ik heb zo genoten van de voorstelling die ik daarvoor maakte. Het was zalig om te mogen doen wat je wilde. Zelf je stuk in elkaar steken, alles regelen en dan brengen. Ik heb de captatie nog staan en dat is echt lachen.”

Tijdens haar laatste jaar Woordkunst-Drama speelde Camille Dhont (2001) al mee in de Ketnetserie #LikeMe. Maar dat stond haar schoolwerk niet in de weg: ze studeerde vorig jaar af en sinds september volgt ze Pop- en rockmuziek aan Hogeschool PXL. Daarnaast is ze de frontvrouw van partyband Pluto was a Planet. Camille kwam in het derde jaar in de Academie Kunsthumaniora Brugge terecht. “Zelfs al scoorde ik heel goeie punten in de richting economie, het enige wat mij al altijd interesseerde was zingen, acteren en dansen. Ik speelde voor de spiegel allerlei gekke rolletjes na. Ik danste als een gek door het huis. En ik zong alsof ik in het Antwerps Sportpaleis stond." En die droom lijkt binnenkort uit te komen? “Ja, stel je voor! In het najaar doen we enkele concerten met de cast van #LikeMe.”

“Woordkunst-Drama was de keuze die mij deed realiseren dat ik niks anders wilde doen in mijn leven. Ik zag mezelf nooit achter een computerscherm werken, ik heb daar te veel energie voor. Ik moest en zou iets creatiefs doen. WKD was de enige juiste keuze voor mij. Zo kon ik me al op de middelbare school verdiepen in dingen die ik heel graag deed." 

"Ik herinner me dat ik ooit een keilange monoloog moest opvoeren terwijl ik ondersteboven op een stoel bengelde. En dat we een groepschoreografie in elkaar moesten steken, maar er helemaal niets van bakten. Of dat we gewoon gezellig met de leerkracht konden babbelen over al onze problemen. Dat vond ik altijd heel leuk, leerkrachten die gewoon superchill waren.”

Iben Stalpaert (1993) volgde na Woordkunst-Drama de studie Podiumtechnieken aan het RITCS School of Arts in Brussel. Nu werkt hij als geluids- en lichttechnicus voor verschillende huizen en gezelschappen, zoals De Werf (Aalst), Theater Antigone, Ontroerend Goed en BRONKS theater voor jong publiek. Daarnaast is hij actief als muzikant, onder meer als drummer. "Met het instrumentale trio VENTILATEUR brachten we in maart 2019 een EP uit en maken we nu een langspeelplaat. En ook in de theatersector profileer ik me dezer dagen meer als muzikant. Zo kan ik het geluidsontwerp van een voorstelling voor mijn rekening nemen.” Iben zegt dat WKD enorm veel voor hem betekend heeft. “Het heeft me doen ontdekken wie ik ben en wat ik wil in het leven. En ook wat ik zeker niet wil. Het was een eerste ontdekkingsreis naar mezelf.” Een van de belangrijkste troeven van de school is voor hem de goede verhouding tussen leerling en leerkracht. "En daarnaast was het een schitterende inleiding tot zowel het creëren als het uitvoeren in het theater.” De eindproductie is wat hem het meest bijblijft aan zijn tijd op de Academie Kunsthumaniora Brugge. “Een jaar lang samenwerken aan een voorstelling brengt de klas dichter bij elkaar. We werden een echt team, met Inge Schaillée aan het roer. De productie was een locatieproject in de Brugse Magdalenakerk.” Er zijn ook veel andere momenten die Iben bijblijven, getuige daarvan zijn blos als we ernaar vragen. “De meeste anekdotes die ik zou kunnen vertellen hebben me destijds een contract gekost. Geregeld moesten we met een paar van onze klas naar de toenmalige directie. Ik denk vaak met een glimlach terug aan die periode.”

Manon Claeys (1996) is vandaag één van de heldinnen van de zorgsector. Ze werkt momenteel op de Covid-afdeling van Oranje vzw. Oranje vzw is een dagcentrum voor volwassenen met een verstandelijke beperkingen. Manon staat vandaag dus in de frontlinie en vertelt vol liefde en overgave over haar job en haar schooltijd in Academie Kunsthumaniora Brugge.

"Na lang twijfelen ben ik na Woordkunst-Drama orthopedagogie gaan studeren aan de HOGENT. Ik twijfelde heel hard tussen twee passies: zorg of toneel spelen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor de zorg. En nu werk ik als opvoedster."

"In mijn huidige job geeft ik ook o.a. lessen expressie in de atelierwerking van het dagcentrum. Ja, al die improvisatie-trainingen komen mij best wel goed van pas. Voor mij was het KSO een beetje de redding. Ik was heel ongelukkig in het reguliere ASO-onderwijs. Ik was dan ook heel blij toen ik mij in Academie Kunsthumaniora Brugge kon inschrijven. WKD heeft me de kans gegeven om te worden wie ik vandaag ben. WKD was voor mij één grote speeltijd. Maar ik heb ook veel geleerd in die speeltijd. Dingen die ik vandaag in mijn praktijk ook nog altijd gebruik."

"Mijn eindwerk (GIP) was op locatie in een oude boksclub. Ik deed een tekst van Peter De Graef. Ik ben nog altijd een super-fan van die man. Op het einde gooide ik een heel koffieservies op de grond op zeer dramatische opera-muziek. Eén van die koffietassen vloog toen pardoes door de ruit van die locatie. Waardoor niet alleen het servies sneuvelde maar ook de ruit."

press play for more drama

Bjarne Devolder (1994) wordt 'de nieuwe Matthias Schoenaerts' genoemd. Hij maakte in 2019 zijn filmdebuut in Bastaard, de eerste langspeelfilm van Mathieu Mortelmans. Na Woordkunst-Drama in Academie Kunsthumaniora Brugge trok Bjarne naar Koninklijk Conservatorium Antwerpen voor de opleiding Acteren. Hij studeerde er af met de voorstelling Mijn Volk die lovend werd onthaald. Het leverde Bjarne o.a. de PlayRight+ prijs op. De voorstelling wordt later dit jaar hernomen tijdens De Brugse Connectie. Bjarne timmert als jonge acteur aan een indrukwekkend parcours. Na Bastaard zal hij dit jaar ook nog te zien zijn in de langspeelfilm Rookie, een film van Lieven Van Baelen. Daarnaast maakt Bjarne sinds dit jaar deel uit van SKaGeN, een Antwerps theatercollectief. Bjarne ademt toneel en liefde voor het spel. Al herinnert hij zich de eerste dagen in WKD vooral als "nerveus”, vertelt hij. “Ik stroomde binnen uit een andere school en kwam in een groep terecht die al vier jaar samenzat. Maar ik werd enorm goed opgevangen. Ik heb het tijdens dat eerste jaar wel iets te leuk gemaakt, denk ik.” Voor Bjarne was WKD studeren als thuiskomen. “De opleiding WKD was de eerste plek waar ik me écht thuis voelde. Een plek van geborgenheid waar ik toneel kon spelen en plezier maakte.” Bjarne nam er met plezier de algemene vakken zoals aardrijkskunde en wiskunde bij. “Alle docenten die er lesgeven, stralen passie en liefde voor hun vak uit. En dat straalt af op de studenten.”

“Ik herinner me nog hoe ik met Freke, mijn beste vriend, naar school wandelde en we ondertussen teksten tegen elkaar opzegden. Of nog snel uit het hoofd leerden. Dat laatste was meestal het geval.”

“De school heeft me geleerd om fouten te maken”, vertelt Bjarne. “En ik heb geleerd wat verantwoordelijkheid is. Voor de anderen, voor de wereld. Toneelspelen is een ploegsport. Je leert samenwerken, met elkaar omgaan en bovenal: je leert liefde kennen. Liefde voor het toneelspelen, liefde voor de lessen aardrijkskunde, liefde voor de oermoeder van het toneel, Inge Schaillée, het maakt niet uit."

Eind Productie 2020

Heilig Boontje 

twee 

Stationendrama's

 

Omdat wij altijd blijven spelen

Omdat wij vaak als open scheermessen door de wereld lopen

Omdat het verlangen in ieder van ons schuilt

Omdat er obsessie is

Omdat er dromen zijn

Omdat alles tekst is

Omdat het getater overal is

Omdat het gaat over ongewoon gewone mensen

Omdat het pijn zal doen

Omdat het vies zal zijn

Omdat er luid zal worden gelachen

Omdat theater er altijd moet zijn ook vandaag en des te meer vandaag ...

Daarom

 

6WKD werkte een jaar lang rond één van de allergrootste schrijvers uit de Nederlandstalige literatuur van deze eeuw: Louis Paul Boon. Het doel was de voorstelling Heilig Boontje, die zou doorgaan in KAAP/De Werf. Toen deze voorstelling stilaan vorm kreeg en teksten werden ingestudeerd, dook het Coronavirus op. Toneelspelen in een zaal was plots niet meer mogelijk. En toneel maken met een ensemble van meer dan twintig spelers? Not done zouden virologen zeggen.  

 

Maar we zaten niet stil. We zijn trots om jullie op maandag 22 juni (try-out) en dinsdag 23 juni een volledige Corona-proof theatervoorstelling te kunnen presenteren.
 

Op 9 verschillende locaties op de site van De Academie maken we twee parcours voorstellingen, die toegankelijk zijn voor individuele toeschouwers of meerdere toeschouwers die deel uitmaken van dezelfde bubbel. 

 

Heilig Boontje bestaat uit twee stationendrama's. Je komt kijken naar Heilig Boontje Eva, een stationendrama op basis van De Kleine Eva uit De Kromme Bijlstraat.
OF je komt kijken naar Heilig Boontje Eros, een stationendrama op basis van Eros & De Eenzame Man.

 

Toeschouwers reserveren op voorhand een tijdslot en worden meegenomen op een volledig ontsmet (!) parcours. De ticketverkoop is uiteraard gelimiteerd en is pas vanaf 10 juni open voor externe reservaties. 

 

Spel: Chloë Braeckeveld, Néphéle Hesius, Tobe Vandekerckhove, Nette Vandenbussche, Ine Vanlitsenborgh, Marie Van Puymbroeck, Janne Berx, Mumbi Hillewaert, Lars Himpe, Séverine Joiret, Ellen Schelfhout, Tinka Van den Berghe, Liesje Decorte, Joppe Dekoker, Kaylie Heslin, Mil Sinaeve, Hanne Van Damme, Mirte Wets, Emanuela Delaj, Victor Gouwy, Ayla Houdart, Zahra Naghi Bakhshayesh, Shakira Plysier, Marie Recour en Thomas Servranckx.

OPENDAG 2020 ☞ KUNSTHUMANIORA BRUGGE

Schermafbeelding 2020-05-23 om 23.59.08.