WOORDKUNST-DRAMA

174690998_2830562640538606_8389822826585
Wil jij graag WKD studeren?
Wij interviewden oud-leerlingen! 🤩

Elias Callewaert (1995) won vorig jaar de Bachelorprijs voor zijn ‘D’raamatherapie’, een onderzoek naar de invloed van dramatherapie op de quarantaine-eenzaamheid. Vandaag werkt Elias als therapeut en video content creator voor het psychiatrisch ziekenhuis Bethanië in Zoersel. Dat toneelspelen verbinding creëert, een vorm van thuiskomen, heeft hij zelf aan den lijve kunnen ondervinden.

Elias was naar eigen zeggen niet uit het juiste hout gesneden om een hele dag achter een schoolbank te zitten. “Ik begreep al vrij snel dat een Latijnse woordenketting of wiskundige vergelijkingen me niet gelukkig maakten.” Elias koos uiteindelijk voor de afstudeerrichting Woordkunst Drama. “Ik zocht een veilige plek voor de energie die ik al zo lang opstapelde. Ik wou dat mijn lichaam, mijn stem een prominentere rol kreeg in hoe ik beoordeeld werd. Tot dan kreeg ik alleen te horen wat ‘juist’ en wat ‘fout’ was.” De Academie bleek voor Elias de ‘juiste’ keuze.

“De school leerde mij te leven. Ik heb er kunnen definiëren wie ik ben. De waarde van een cosinus of de vervoeging van een onregelmatig werkwoord in de plus-que-parfait waren voor mij toen niet zo belangrijk, tot frustratie van de leerkrachten.” (lacht) Veeleer vond Elias met de opleiding WKD een plek om zijn vrije geest te ontwikkelen. “We filosofeerden over waar het leven om draait. Over de zin van verdriet en woede. Er werd gesproken over John Massis – John Massis is briljant. Ik leerde verbeelden, mezelf uitdrukken. Ik kon dingen uitproberen, grenzen opzoeken, grenzen overschrijden of smakeloos onderuitgaan. Maar telkens kreeg ik daar een applaus voor terug. Of toch bijna altijd.” (lacht)

Wie Elias vraagt naar een bijzondere anekdote, krijgt een resem aan verhalen te horen. Over leerkrachten op schommels tijdens schoolreizen, nabesprekingen met een Duvel, een muzikale ode aan een oorlogsgraf in Ieper. “Geen enkele plaats is veilig voor de Brugse kunststudenten.”

Van de ene academie naar de andere, van Brugge naar Amsterdam, van Woordkunst Drama naar de opleiding Regie. 

Leon Rogissart

 (1995) studeert binnen een paar maanden af als theaterregisseur aan de Academie voor Theater en Dans (ATD) in Amsterdam. Dat Leon op of voor het podium zou eindigen, stond in de sterren geschreven. “Als kleine jongen was ik niet stil te krijgen. Ik hopte van de muziekacademie naar de voordrachtlessen. Ik wou van mijn passie mijn beroep maken. Kiezen voor de Academie was dan ook een logische stap om die droom waar te maken.” 


Leon kijkt met trots en vreugde terug op zijn tijd aan de Academie. “Het was de plek waar ik voor het eerst de ruimte kreeg om binnen de kunsten mezelf te ontplooien. Ik heb het dan niet alleen over de lessen. Ook de schoolomgeving, het leven met veel artistiek gezinden, heeft voelbaar sporen nagelaten. Ik heb toen belangrijke stappen gezet. De Academie voelt nog steeds als een fijne, veilige plek met fantastische mensen. Ik zou het zo opnieuw doen.”

Wie Leon over de Academie hoort praten, vermoedt een paar bijzondere verhalen. “Er zijn een paar dingen die ik nooit zal vergeten: dat Duitse oorlogsgraven ‘serious business’ zijn, dat ook docenten van de dorst onder de kraan kunnen hangen, dat 3DE KEUS dé band van de eeuw is. En dat Bob Marley wel degelijk ‘I Shot the Sheriff’ zingt en niet ‘I Shot my Shadow’. Alhoewel ik er nog steeds van overtuigd ben dat die tweede ook kan. Niet, 

Elias Callewaert

?” (lacht)

173437237_2828480220746848_9036440273379

einproductie wkd 2021 

HOTEL EUROPA 

169665337_2822227874705416_4551760975601

do 20 mei 

vr 21  mei 

za 22 mei

zo 23 mei 

OM 20U3O 

 

locatie: 

house of time 

Komvest 112-128, 8000 Brugge

reservatie wordt opengesteld vanaf 1 mei 

Hotel Europa/ Eindvoorstelling van 6WKD.

Een groep jonge mensen trekken zich terug. Ze vertellen verhalen om de verveling te overleven.

Ze spelen een voorstelling

 

over een hotel.
over Europa.
over schrijvers.
over liefde.
over hier, nu, gisteren en daar.
over waanzin.
over schoonheid.
over leven in het verleden.
over woest zijn.
over sex.
over vluchten.
over verdriet.
over gemis.

Kortom: over ons.

Hotel Europa:
een voorstelling die wil snijden in je vel.
die willen ontsnappen.
die willen fluisteren.
die willen schreeuwen.

In een tijd waarin toneel spelen geen evidentie is plant 6WKD een eindvoorstelling te spelen. Ze willen dit doen in open lucht om het virus geen kans te geven. Het terrein van House Of Time is de gedroomde locatie.

Reserveer alvast de datum.

Zodra er meer informatie is en we weten of er publiek mag aanwezig zijn op deze voorstelling zullen we dit communiceren en de reservaties openen.

Save the date en nog even geduld.

 

Een voorstelling van:

Ella Barbry
Hannah Peiren
Anse Quaegebeur
Joanna Tcheke
Anna-Maria Vancoillie
Rhona Vandenberghe
Beza Depoorter
Emily Joosens
Grieke Terryn
Louka Tydgat
Amber Vande Velde
Hanne Vandewiele
Elisabeth Vergauwe
Luka Deelkens
Lotte Delva
Julie Lycke
Dayo Tant
Tanya Verhamme
Saar Devos
Lindsay Dhiedt
Robin Jonckheere
Loucka Szydlowski
Lien Vandenabeele
Jeanne Veracx
Laura Ollevier
Harley Rinnaert
Charlotte Valcke
Britt Vanaudenaerde
Emmy Vanovervelt

Ineza Kerschkamp is een in Rwanda geboren Belgische jazzzangeres. Ze woont en werkt in Londen. Ineza is een oud-leerling van de opleiding Woordkunst-Drama. Na een tussenstop in het Conservatorium Maastricht, studeerde ze af aan de prestigieuze Trinity Laban Conservatoire Of Music and Dance, afdeling Jazz Vocals. Ineza is een rijzende ster aan het firmament van de internationale jazzscene. Ze maakt haar eigen composities en werkt momenteel aan een nieuwe plaat in Engeland. Naast optreden geeft ze ook zanglessen. Tot haar vijftiende studeerde Ineza Techniek-Wetenschappen. “Maar mijn passie waren muziek en toneelspelen. Ik droomde ervan om musicalactrice te worden. En hoewel die droom langzaam is veranderd, heeft het me wel in de opleiding WKD gebracht.” Academie Kunsthumaniora Brugge heeft haar mede op het pad van de jazz gebracht. “Tijdens de opleiding WKD ontdekte ik de grote jazzmuzikanten. Ik luisterde die periode bijna naar niets anders.” Na haar opleiding in Brugge kwam Ineza terecht in Maastricht. Maar ze hunkerde naar de grootstad. Londen was dan ook de logische volgende stap. “WKD heeft in ieder geval de fundamenten gelegd voor mijn podiumprecense en inleving. Het is als zangeres een groot voordeel om je te kunnen inleven in iemand anders.” Ineza herinnert zich nog levendig hoe een medeleerling tijdens een improvisatie twee tanden verloor. “Gelukkig heeft België een voortreffelijke tandzorgkunde. Romina (de naam van het slachtoffer, nvdr) heeft nu terug een prachtig stralende mond tanden! Zonder onze goede tandartsen zouden improvisaties er voortaan toch anders uitzien.”

94397102_268681540825547_748281733960938

press play for more drama

95382480_801890767002976_756674882017764

Manu Van Acker (1999) zit in zijn tweede jaar Radio aan het RITCS School of Arts in Brussel. Hij is zeer actief bij studentenradio XL AIR - Oorverdovende Radio.

“Als eerstejaars sluit je je aan bij een van de vele programma's. In het tweede semester sta je meer op je eigen benen. Je leert het vak door samen te werken met mensen die al meer ervaring hebben, live uit te zenden en daarbij al eens op je bek te gaan.” Woordkunst-Drama leek Manu een logische stap. “In de kleuterklas moest de klas op het einde van de dag kijken naar de show die ik in elkaar had gestoken. En die drang om op een podium te staan is nooit weggegaan.

 

Na Deeltijds Kunstonderwijs in Oostende koos ik vanaf het vierde middelbaar voor WKD. En ik heb er nog geen spijt van gehad.” Op de Academie is Manu’s kijk op de kunstwereld enorm verbreed. “Je kiest niet resoluut voor theater, maar ook voor dans en muziek. Je leert alle facetten kennen en op het einde weet je goed wat je wil en niet wil. Samen met jou wordt onderzocht waar je sterktes en zwaktes liggen.

” Wat hem vooral bijblijft, is het contact met de leerkrachten en medeleerlingen. “En zelfs poetsvrouw Francine bracht ik graag een bezoekje op de gang.” Maar het beste moment was voor Manu de geïntegreerde opdracht in het zesde jaar. “Ik heb zo genoten van de voorstelling die ik daarvoor maakte. Het was zalig om te mogen doen wat je wilde. Zelf je stuk in elkaar steken, alles regelen en dan brengen. Ik heb de captatie nog staan en dat is echt lachen.”

Wil jij graag WKD studeren?
Wij interviewden oud-leerlingen! 🤩
93953941_116272156713545_693909932798586

Tijdens haar laatste jaar Woordkunst-Drama speelde Camille Dhont (2001) al mee in de Ketnetserie #LikeMe. Maar dat stond haar schoolwerk niet in de weg: ze studeerde vorig jaar af en sinds september volgt ze Pop- en rockmuziek aan Hogeschool PXL. Daarnaast is ze de frontvrouw van partyband Pluto was a Planet. Camille kwam in het derde jaar in de Academie Kunsthumaniora Brugge terecht. “Zelfs al scoorde ik heel goeie punten in de richting economie, het enige wat mij al altijd interesseerde was zingen, acteren en dansen. Ik speelde voor de spiegel allerlei gekke rolletjes na. Ik danste als een gek door het huis. En ik zong alsof ik in het Antwerps Sportpaleis stond." En die droom lijkt binnenkort uit te komen? “Ja, stel je voor! In het najaar doen we enkele concerten met de cast van #LikeMe.”

“Woordkunst-Drama was de keuze die mij deed realiseren dat ik niks anders wilde doen in mijn leven. Ik zag mezelf nooit achter een computerscherm werken, ik heb daar te veel energie voor. Ik moest en zou iets creatiefs doen. WKD was de enige juiste keuze voor mij. Zo kon ik me al op de middelbare school verdiepen in dingen die ik heel graag deed." 

"Ik herinner me dat ik ooit een keilange monoloog moest opvoeren terwijl ik ondersteboven op een stoel bengelde. En dat we een groepschoreografie in elkaar moesten steken, maar er helemaal niets van bakten. Of dat we gewoon gezellig met de leerkracht konden babbelen over al onze problemen. Dat vond ik altijd heel leuk, leerkrachten die gewoon superchill waren.”

press play for more drama

Iben Stalpaert (1993) volgde na Woordkunst-Drama de studie Podiumtechnieken aan het RITCS School of Arts in Brussel. Nu werkt hij als geluids- en lichttechnicus voor verschillende huizen en gezelschappen, zoals De Werf (Aalst), Theater Antigone, Ontroerend Goed en BRONKS theater voor jong publiek. Daarnaast is hij actief als muzikant, onder meer als drummer. "Met het instrumentale trio VENTILATEUR brachten we in maart 2019 een EP uit en maken we nu een langspeelplaat. En ook in de theatersector profileer ik me dezer dagen meer als muzikant. Zo kan ik het geluidsontwerp van een voorstelling voor mijn rekening nemen.” Iben zegt dat WKD enorm veel voor hem betekend heeft. “Het heeft me doen ontdekken wie ik ben en wat ik wil in het leven. En ook wat ik zeker niet wil. Het was een eerste ontdekkingsreis naar mezelf.” Een van de belangrijkste troeven van de school is voor hem de goede verhouding tussen leerling en leerkracht. "En daarnaast was het een schitterende inleiding tot zowel het creëren als het uitvoeren in het theater.” De eindproductie is wat hem het meest bijblijft aan zijn tijd op de Academie Kunsthumaniora Brugge. “Een jaar lang samenwerken aan een voorstelling brengt de klas dichter bij elkaar. We werden een echt team, met Inge Schaillée aan het roer. De productie was een locatieproject in de Brugse Magdalenakerk.” Er zijn ook veel andere momenten die Iben bijblijven, getuige daarvan zijn blos als we ernaar vragen. “De meeste anekdotes die ik zou kunnen vertellen hebben me destijds een contract gekost. Geregeld moesten we met een paar van onze klas naar de toenmalige directie. Ik denk vaak met een glimlach terug aan die periode.”

96524887_2975403069191817_15132285527632
176337326_2832557457005791_3852425308288

Een school waar je elke dag onderwezen wordt in artistieke vakken, waar je elke dag mag doen wat je anders buitenschools doet? 

Emma Rotsaert

(2000) wist niet dat er zoiets bestond als een opleiding Woordkunst Drama. Ze studeerde Humane Wetenschappen tot haar leerkrachten haar aanmoedigden om een bezoek te brengen aan de Academie. “Ik was een gemotiveerde leerlinge maar voelde me niet echt thuis op de school. De leerkrachten wisten dat ik heel geïnteresseerd was in kunst. Tijdens de pauzes vluchtte ik naar de kapel van de school, waar een piano stond. Ik was 7 uur per week bezig met deeltijds kunstonderwijs. Toen ze me over de Academie vertelden en ik de open dag bezocht, ging er een wereld voor mij open.”



Emma studeert momenteel Kleinkunst aan het 

Koninklijk Conservatorium Antwerpen

. Samen met haar vriend Geert Vanbever werkte ze dit jaar aan eigen muziek en videoclips. Met succes, want binnenkort verschijnt Emma’s debuutplaat bij het label Wagonmaniac. “Voor zover ik me kan herinneren was er altijd al die droom om iets op een podium te doen.” Een droom die Emma in Brugge bracht. 

“De Academie is de plaats waar ik ben open gebloeid. Het heeft misschien niet zoveel met de opleiding zelf te maken. Maar ik voelde bijvoorbeeld geen druk meer over hoe ik mij moest kleden. Er was ruimte voor experiment, wat soms bijzondere resultaten gaf.” (lacht)



“De Academie heeft me geleerd om te vertrouwen op de maker in jezelf. Om te wennen aan de onzekerheid, aan het grote ‘niets’ waaruit ‘iets’ wordt gecreëerd. Maar bovenal heeft de Academie me geleerd dat het over plezier gaat. Heel veel plezier.” Voor Emma was het creatieproces van haar eindwerk één van de hoogtepunten van haar tijd op de kunsthumaniora. “Het was fantastisch om onder de vleugels van zo’n fantastische vrouw een stuk te maken. Met zoveel goesting, passie en liefde. Streng wanneer het nodig was, maar zeker met evenveel lachbuien. We hebben uren samen doorgebracht, om iets te maken dat leefde.”

Wil jij graag WKD studeren?
Wij interviewden oud-leerlingen! 🤩

press play for more drama

94882406_604253993517842_808038095768616

Bjarne Devolder (1994) wordt 'de nieuwe Matthias Schoenaerts' genoemd. Hij maakte in 2019 zijn filmdebuut in Bastaard, de eerste langspeelfilm van Mathieu Mortelmans. Na Woordkunst-Drama in Academie Kunsthumaniora Brugge trok Bjarne naar Koninklijk Conservatorium Antwerpen voor de opleiding Acteren. Hij studeerde er af met de voorstelling Mijn Volk die lovend werd onthaald. Het leverde Bjarne o.a. de PlayRight+ prijs op. De voorstelling wordt later dit jaar hernomen tijdens De Brugse Connectie. Bjarne timmert als jonge acteur aan een indrukwekkend parcours. Na Bastaard zal hij dit jaar ook nog te zien zijn in de langspeelfilm Rookie, een film van Lieven Van Baelen. Daarnaast maakt Bjarne sinds dit jaar deel uit van SKaGeN, een Antwerps theatercollectief. Bjarne ademt toneel en liefde voor het spel. Al herinnert hij zich de eerste dagen in WKD vooral als "nerveus”, vertelt hij. “Ik stroomde binnen uit een andere school en kwam in een groep terecht die al vier jaar samenzat. Maar ik werd enorm goed opgevangen. Ik heb het tijdens dat eerste jaar wel iets te leuk gemaakt, denk ik.” Voor Bjarne was WKD studeren als thuiskomen. “De opleiding WKD was de eerste plek waar ik me écht thuis voelde. Een plek van geborgenheid waar ik toneel kon spelen en plezier maakte.” Bjarne nam er met plezier de algemene vakken zoals aardrijkskunde en wiskunde bij. “Alle docenten die er lesgeven, stralen passie en liefde voor hun vak uit. En dat straalt af op de studenten.”

“Ik herinner me nog hoe ik met Freke, mijn beste vriend, naar school wandelde en we ondertussen teksten tegen elkaar opzegden. Of nog snel uit het hoofd leerden. Dat laatste was meestal het geval.”

“De school heeft me geleerd om fouten te maken”, vertelt Bjarne. “En ik heb geleerd wat verantwoordelijkheid is. Voor de anderen, voor de wereld. Toneelspelen is een ploegsport. Je leert samenwerken, met elkaar omgaan en bovenal: je leert liefde kennen. Liefde voor het toneelspelen, liefde voor de lessen aardrijkskunde, liefde voor de oermoeder van het toneel, Inge Schaillée, het maakt niet uit."